Blogs

Soms vult een opgraving een hiaat op. De opgraving van een ambachtelijke zone in het Vlaams-Brabantse Rotselaar blijkt daar een mooi voorbeeld van. Lang dachten historici dat na de Romeinse tijd de watermolens, rosmolens enzovoorts tot in de late middeleeuwen verdwenen uit onze contreien. Bij een oversteekplaats van de Dijle bleek door archeologisch onderzoek dat die veronderstelling gebaseerd was op een gebrek aan kennis. De donkere middeleeuwen blijken in de Merovingische tijd veel meer continuïteit te vertonen dan gedacht.

Volgens een Netflix-documetaire zouden de Carthagers na hun nederlaag naar Zuid-Amerika zijn gemigreerd. Deze theorie hangt echter van los zand aan elkaar.

In vijf dagen tijd liepen we van Castellum Fectio, het oude Romeinse fort nabij Utrecht, naar Millingen aan de Rijn bij de Duitse grens.

Hoe verplaatsten de Romeinen zich eigenlijk? Bij Romeinse vervoersmiddelen denken we tegenwoordig al snel aan strijdwagens en galeien. Maar klopt dit wel?

De negentiende-eeuwse "achtertuinarcheologie" is tegenwoordig vrij onbekend. Terwijl dit fenomeen toch cruciaal was voor het ontstaan van deze wetenschap.

In dit blogstukje wil ik ingaan op twee zaken: Archeologie in de media en de verlatingsoffers.

Italië zou een waardevolle collectie illegale archeologische vondsten hebben teruggehaald. Maar de berichtgeving hierover blijkt wat opgeklopt.

Uit opgravingen bij Tongeren blijkt dat de Romeinen kapot aardewerk met gesmolten lood repareerden. Maar waarom deden ze dat?

In de Belgische gemeente Jupille is afgelopen jaren een Gallo-Romeinse tempelsite ter ere van Apollo en Jupiter opgegraven.

In de periode 1971 – 1974 werden in de haven van een Romeins limesfort bij het huidige Zwammerdam resten van zes Romeinse schepen opgegraven.

Amper 11 van de 280 scheepswrakken in het Belgisch deel van de Noordzee zijn tot nu toe erkend als cultureel erfgoed onder water. De Belgische minister van de Noordzee Vincent Van Quickenborne wil dit met een nieuw wetsvoorstel veranderen. Hierdoor kunnen ook waardevolle wrakken uit de Tweede Wereldoorlog bij uitzondering deze status krijgen. Tekst: Lode Goukens

Oude Egypte – Dodenpriesters Een familiearchief van oud-Egyptische ‘waterschenkers’ voor de doden ontleed Petra Meijerink-Hogenboom, MA, Assistent Conservator collectie Egypte van het Rijksmuseum van Oudheden; overige foto’s: RMO]