Eens in de zoveel tijd werden door de magistraat gladiatorenspelen georganiseerd in het (plaatselijke) amfitheater. Alles werd hiervoor uit de kast getrokken. Hoewel het toch allemaal draaide om de koppels vechtende mannen in hun rijkgekleurde, glanzende uitdossing, maakten bijvoorbeeld ook executies een belangrijk onderdeel uit van het dagprogramma. Wat maakte een Romein precies mee die op de tribune van het Colosseum  zat tijdens de gladiatorenspelen?
Er was eens een koning en een koningin. Het echtpaar had drie dochters. De oudste was knap, de tweede was nog knapper, maar de derde, de jongste – haar naam was Psyche – was wonderschoon. Ze was zó mooi dat iedereen haar met open mond bleef aanstaren en de heiligdommen van Venus, de godin van de schoonheid, links liet liggen!
Schrijver, filosoof en redenaar Apuleius werd rond 125 in het Noord-Afrikaanse Madauros geboren. Hij kwam uit een redelijk welgestelde familie en zijn vader was "de belangrijkste man" van de stad, zo schreef hij later.
Het amfitheater is een uitvinding uit de klassieke tijd. Hoewel in de Griekse en Hellenistische cultuur zeker al theaters werden gebouwd, is het amfitheater bedacht door de Romeinen. Het gebouw was uitdrukkelijk bestemd voor het houden van gladiatorengevechten (munera) en jacht- en vechtpartijen met wilde dieren (venationes).
Archeologen hebben Romeinse munten gevonden die lagen begraven in de ruïne van een Japans kasteel. Dat meldt The Japan Times. De vondst uit 2013 is opmerkelijk, want er zijn nooit bewijzen gevonden dat er handel was tussen het westen en de Riukiu-eilanden.
Bij opgravingen in het zuidwesten van Schotland is een groot aantal Romeinse slingerkogels gevonden. Op zichzelf zijn slingerkogels geen vreemde ontdekking, ze worden vaker gevonden op locaties van opgravingen. Wat echter wel opvallend is, is dat het hier het grootste aantal opgegraven slingerkogels tot nu toe betreft. Archeologen denken dat ze hier te maken hebben met een belegering waarbij de Romeinse legioenen een voorbeeld wilden stellen aan de barbaarse stammen van Schotland.
Wie, anders dan de kenner en de geïnteresseerde, weet wat het woord ‘limes’ betekent? Naast het feit dat het Engels is voor limoenen, dan … Slechts weinigen weten dat met ‘limes’ (spreek uit liemes) de Romeinse rijksgrens wordt bedoeld. De Limes staat centraal in de tentoonstelling ‘Geld van de Limes’ in het Centraal Museum in Utrecht, tot en met 15 januari 2017.  
Metingen in het Zuid Limburgse Meerssen brachten op het terrein waar ooit een van de grootste Romeinse villa's van Nederland stond een Romeins badhuis aan het licht. Het gaat om een van de grootste badhbuizen van ons land.
Een amfitheater met duizenden uitzinnige Romeinen, die juichen, schreeuwen en zich onverstoorbaar richten op iets middenin de arena.  Daar, in de ‘ring’, bewegen verschillende koppels mannen, die in hun rijkgekleurde, glanzende uitdossing met elkaar vechten alsof hun leven ervan afhangt. Dit is een veelvoorkomende scène in de tijd van de Romeinen, vooral in de late republiek en keizertijd organiseerden machthebbers grootse gladiatorenspelen waar het volk van genoot. Waar ligt de oorsprong van deze gevechten? 
Whamm, dat kwam aan! Landschap, verleden, stilte en rust raakten ons diep toen we doodmoe gingen zitten op de stenen banken van het Romeinse theater van Cuicul (Djemila, Algerije). Adembenemend is teveel een cliché om aan te geven wat we daar voelden. Na een dag lang samen en vrijwel alleen door de ruïnes van deze Romeinse stad gesjouwd te hebben, was dit theater het letterlijke klapstuk van die dag. Puur genieten, mijmeren. In de verte komt de vage gestalte van een man met zijn ezel dichterbij ...
De oude rijksgrens 'de Limes' staat tijdens de Maand van de Geschiedenis in de schijnwerpers. Het Nijmeegse Museum het Valkhof en het Utrechts Centraal Museum organiseren beiden een tentoonstelling waarbij de Limes centraal staat. Ook in andere steden zijn tentoonstellingen en activiteiten rondom de Romeinse Limes.
Veel villa's uit de Romeinse tijd zijn bekend, maar wat de vierde-eeuwse villa bij Piazza Armerina (Sicilië) zo bijzonder maakt, zijn de vloeren. De meeste kamers zijn voorzien van veelkleurige mozaïekvloeren gemaakt van kubusvormige steentjes van pakweg 1 cm2 en het zijn juist deze stenen 'tapijten' die de eeuwen hebben getrotseerd. Vanaf 1929 zijn ze blootgelegd, bestudeerd en voor het publiek toegankelijk gemaakt.