Steentijd

OUDE STEENTIJD (PALEOLITHICUM - 2,5 MLN TOT 10.500 V.C.)

Tijdens de Oude Steentijd gebruikten mensen ongeslepen stenen gereedschap. Ook begonnen ze groepen te vormen.  Mensen uit deze periode worden jager-verzamelaars genoemd omdat ze leefden van de jacht en van vruchten en groenten die ze niet verbouwden, maar in het wild vonden.  Ze maakten daarbij gebruik van eenvoudige houten, botten of stenen gebruiksvoorwerpen zoals vuistbijlen. De Oude Steentijd is een periode waarin weinig culturele en technische ontwikkelingen plaatsvonden, in tegenstelling tot de Midden- en Nieuwe Steentijd.

In de laatste 20.000 jaar van de Oude Steentijd ontstond de grotschilderkunst, waarvan de stierschildering uit de grotten van Lascaux één van de bekendste is. De Oude Steentijd duurde tot het einde van de laatste ijstijd, ongeveer 10.500 voor Christus.

MIDDENSTEENTIJD (MESOLITHICUM - 10.500 TOT 5.300 V.C.)

Toen de ijstijd aan zijn einde kwam, steeg de zeespiegel elk jaar met ongeveer twee centimeter. Het gebied van de jagers werd dus steeds kleiner. Ook begonnen ze door het stijgende water steeds meer te leven van vissen. Stenen werktuigen werden steeds verfijnder en religieuze gebruiken kwamen steeds vaker voor. Uit deze tijd dateert ook het begraven van overleden gezinsleden met hun eigendommen.
Ondanks deze veranderingen is er niet echt sprake van cultuurontwikkeling in de Middensteentijd. Om die reden wordt er in veel landen niet gesproken over een Middensteentijd, enkel over de Oude en Nieuwe. Nederland beschouwt de Middensteentijd wel als periode, vanwege bepaalde archeologische vondsten.

NIEUWE STEENTIJD (NEOLITHICUM - 5.300 TOT 3.200 V.C.)

De Nieuwe Steentijd is een periode waarin veel technische en sociale veranderingen plaatsvinden. De voornaamste is de overgang van een samenleving van jager-verzamelaars met een rondtrekkend bestaan naar een samenleving van mensen die zich vestigden in nederzettingen en landbouw gingen bedrijven.
Tijdens de Nieuwe Steentijd ontstonden veel verschillende culturen, waaronder de Trechterbekercultuur, vernoemd naar de vorm van het aardewerk dat werd geproduceerd. Daarom wordt de Nieuwe Steentijd gezien als een tijd van culturele revoluties.

Andere ontwikkelingen waren: het gebruik van geslepen en gepolijst steen , een van de belangrijkste uitvindingen ooit gedaan, namelijk het wiel, en het ontstaan van het Fenicisch alfabet, de veronderstelde voorloper van het Griekse alfabet. Dit alfabet verspreidde zich vlug rond het Middellandse Zeegebied.

Zo´n zes jaar geleden had ik het geluk mee te mogen reizen met een select gezelschap dat op bezoek ging bij de San (Bosjesmannen) in Namibië. Ik wilde graag eens zien hoe echte jager-verzamelaars leven en zo mogelijk een aantal technieken van ze leren. Eén van de dingen die ik leerde was het maken van een boog. Ik had toen al een heel aantal houten bogen gemaakt, dus dit was niet geheel nieuw voor me. Maar wat wel nieuw was, was de nonchalance waarmee het werk gedaan werd. Een geschikte tak van de juiste boomsoort werd simpelweg afgesneden, in vorm gebracht en klaar is de boog.
Van 11 september 2014 t/m 4 januari 2015 is in de tentoonstelling ‘OER!’ in Nieuw Land een mini-expositie te zien met vondsten van de opgravingen in Hattemerbroek in 2006 en 2007. Tijdens deze opgravingen zijn meerdere graven uit de steentijd gevonden. In de expositie van Nieuw Land in samenwerking met ProRail, wordt een aantal van de bijgiften uit de graven getoond: een aantal complete aardewerk bekers, veel barnstenen knopen, kralen en werktuigen van vuursteen en natuursteen.
Poolse archeologen van het Archeologisch en Etnologisch Instituut in Poznan hebben in Noord-Soedan een 70.000 jaar oude nederzetting gevonden. De vondst is opmerkelijk, aangezien er voorheen van werd uitgegaan dat permanente nederzettingen pas na de Great Exodus uit Afrika werden gebouwd in Azië en Europa.
Archeo-astronomie werd uitgebreid besproken tijdens de National Astronomy Meeting 2014 in het Britse Portsmouth. Het vak combineert astronomische technieken met archeologie. Wat zijn actuele archeo-astronomische projecten en hoe wordt daarin te werk gegaan?
Archeo-astronomie werd uitgebreid besproken tijdens de National Astronomy Meeting 2014 in het Britse Portsmouth. Het vak combineert astronomische technieken met archeologie. Wat zijn actuele archeo-astronomische projecten en hoe wordt daarin te werk gegaan?
De VN-cultuurorganisatie UNESCO kende op 22 juni 2014 de felbegeerde Werelderfgoed status toe aan een prehistorische grot in Zuid-Frankrijk. De Grotte Chauvet bevat de oudste bekende figuratieve tekeningen gemaakt door mensen.
In de vorige blog beschreef ik een niet-wetenschappelijk experiment gericht op het maken van boten van riet. Dit soort projectjes zijn voor de archeologie op zich niet echt relevant, maar er kunnen leuke dingen uitkomen. De waarde zit hem vooral in de ervaring die de deelnemers opdoen. In de literatuur worden zulke experimenten daarom ‘experiential’ genoemd in tegenstelling tot de meer wetenschappelijke ‘experimental’ projecten.
In Gelderland hebben archeologen langs de IJssel een vondst gedaan uit de prehistorie. Ze vonden onder andere aardewerk, houtskool, botten en vuursteen. De gevonden artefacten stammen hoofdzakelijk uit de late prehistorie. Een aantal resten dateren uit het neolithicum, ofwel de nieuwe steentijd.
Geen archeologisch nieuws meer missen? Altijd als eerste op de hoogte zijn van de nieuwste archeologische vondsten? Dat kan! En het is gratis.
Het Nationaal Orkest van Frankrijk geeft op 22 en 24 maart 2014 unieke concerten in Parijs. De musici verruilen dan namelijk hun vertrouwde instrumenten voor stenen lithofonen uit de prehistorie. Het is de eerste en laatste keer dat het publiek naar het geluid uit de oude grotten kan luisteren, want na de voorstellingen worden de archeologische instrumenten opgeborgen.
In Jerusalem worden stenen portretten van de dood ten toon gesteld. In het Israel Museum worden de twaalf Neolithische maskers, de oudste die ooit gevonden zijn, voor het eerst getoond aan het publiek.
In de Siberische permafrost is een reuzenvirus ontdekt van meer dan 30.000 jaar oud. Wetenschappers hebben het diepbevroren virus tot leven gebracht door het te laten ontdooien en er een amoebe mee te infecteren.  De vondst wordt gezien als een waarschuwing: door de opwarming van de aarde zouden er levensgevaarlijke ziektekiemen tot leven gebracht kunnen worden.