Blogs

Museum Dorestad als een schitterende erfenis

blog - 17-02-2016

Museum Dorestad kent een lange geschiedenis. Precies 90 jaar geleden stichtten notabelen in Wijk bij Duurstede een streekmuseum in kasteel Duurstede, aanvankelijk slechts per roeiboot bereikbaar. In de Tweede Wereldoorlog raakte het museum in het slop, maar kreeg in de jaren zeventig een nieuwe impuls toen de opgravers van Dorestad op het idee kwamen een permanente expositie over hun onderzoek in te richten. Deze tentoonstelling ‘Een beeld van een opgraving’, waarvoor de gemeente Wijk bij Duurstede een voormalige kleuterschool in de binnenstad beschikbaar stelde, zou de basis vormen voor Museum Dorestad.

AWN graaft in de Bavokerk

blog - 10-02-2016

De afgelopen week was het een drukte van belang in de Grote of St. Bavokerk aan deGrote Markt in Haarlem. In de kerk werd alweer voor het derde achtereenvolgende jaar gegraven. In de loop van een kleine week veranderde het interieur van de kerk in een maanlandschap vol kuilen en hopen zand, maar aan het einde van de week was alles weer netjes opgeruimd en aangeveegd. Onder leiding van de Haarlemse stadsarcheoloog hielpen de leden van de Archeologische Werkgroep Haarlem enthousiast een handje mee.

Grafveld uit de prehistorie?

blog - 10-02-2016

In het begin van onze zoektijd, jaren geleden, raapten we scherven, bot en kiezen op. We hadden er geen idee van dat er ook bewerkt vuursteen zou kunnen liggen. Tot ik op een dag een kling vond. Ik vond dit stuk vuursteen eruit zien alsof het zo gemaakt was door mensen. Dat bleek bij nader onderzoek  ook zo te zijn.

De allereerste schoonheidswedstrijd

blog - 04-02-2016

Daar zijn ze, de drie goddelijke schoonheden: Hera, Athene en Aphrodite. De Trojaanse prins Paris, die optreedt als eenmansjury, kijkt even verbaasd naar Hermes, de boodschapper van de goden. ‘De mooiste van de drie kiezen, zei u?’ zo herhaalt hij de opdracht vol verbazing. Hij kan deze schoonheden die groter dan het leven zijn amper recht aankijken, laat staan de mooiste uitkiezen. Maar de gouden appel kan maar naar één van de drie gaan.

De naakte vrouw & de kerk | Over Filarete's bronzen deur van de Sint-Pieter

blog - 04-02-2016

De beveiliger merkte ons niet op. Hij speurde naar blote schouders en korte broeken. Wij waren decent gekleed voor het kerkbezoek. Maar dit keer wilden we de Sint Pieter niet in. We kwamen voor dé ingangsdeur. Het was een enorme bronzen deur waarvoor we door de knieën gingen: ongeveer 6m hoog en 3.5m breed, met bronzen panelen vol reliëfs van Christus, Maria en de eerbiedwaardige Petrus en Paulus en bronzen reliëfs met gebeurtenissen uit het leven van de opdrachtgever, paus Eugenius IV.

Kostbaar bodemarchief Delft bedreigd

blog - 20-01-2016

De Nieuwe Kerk in Delft wordt bedreigd. Het nationale monument dreigt na een ingrijpende verbouwing een festiviteitenhal te worden voor zo’n 600 bezoekers. De kerkbanken verdwijnen, zo ook de kroonluchters. In en buiten de kerk zullen ruim 2000 skeletten van onze voorouders, jong en oud, arm en rijk, geruimd worden. Vrijwel alle stoffelijke resten zullen in een massagraf verdwijnen.

Speciale stukken vuursteen

blog - 20-01-2016

Tot drie keer toe hebben we bijzondere stukken vuursteen gevonden.
Het zijn ovale stukken vuursteen van zo`n 4,5 – 5 cm lang. Aan de uiteinden zitten afslagen. Ik kon zien dat het niet zomaar een stuk vuursteen was, maar dat het met een bepaald doel gemaakt was. Maar… waarvoor? Gelukkig was er iemand die meer over de stenen kon vertellen.

De man, de keizer & de goden | over de Baalshamin-tempel in Palmyra

blog - 20-01-2016

Male was de zoon van Yarhai, zoon van Lishamsh Raai. Hij werd ook Agrippa genoemd en was een rijke weldoener van de stad Palmyra. We weten iets meer over hem, want nij de Baalshamin-tempel stond zijn beeld op een sokkel, waarop zijn vrijgevigheid in Griekse en Palmyrese woorden werd vereeuwigd. Toen keizer Hadrianus, zeer waarschijnlijk vergezeld door zijn vrouw Sabina, rond 129 nC in Palmyra kwam, zorgde Male voor de gastvrije ontvangst.

De koningin & haar echo

blog - 13-01-2016

Helaas komt Palmyra tegenwoordig niet positief in het nieuws en worden de stadsresten moedwillig langzaam maar zeker vernietigd. Maar eens, in betere tijden, zwierven we daar dagen in de ruïnes. Lopend door de hoofdstraat viel ons oog op een zuil met een lange Griekse en Palmyrese inscriptie en daar lazen we de naam van Palmyra's meest illustere inwoner: koningin Zenobia ofwel Bat-Zabbaï.