Een bijzondere kraal

blog - 23-03-2016

Een aantal winters geleden deed ik een interessante vondst. Het was een echte winter met een vrij lange periode met vorst en sneeuw. Omdat het water en de grond bevroren en bedekt met sneeuw waren kon ik een periode niet zoeken. Wel maakte ik er de prachtigste foto’s van de zonsondergang.

Een klein rond voorwerp met een gat in het midden

Toen het eindelijk begon te dooien kreeg ik zin om te zoeken. Mijn man zei dat het geen zin had omdat er nog ijs op het water lag en de grond ook nog bevroren was, maar ik ben - een beetje eigenwijs - toch gegaan.

Hij had gelijk, de grond was hard. Maar op een wat hoger gelegen stukje viel het mee. Daar zag ik een klein, rond voorwerp liggen met een gat in het midden. Het was maar goed dat het zo in de grond lag, anders had ik het niet opgemerkt. Gelukkig kreeg ik het uit de harde, bevroren grond. Het was een glazen kraal. Ik had geen idee van hoe oud de kraal was. Ik nam ‘m mee om thuis eens goed te bekijken. Weggooien kon altijd nog!

Glaspasta kraal uit de Merovingische tijd

Bij de archeologische dienst waren ze gelijk erg enthousiast over de kraal. Het bleek een kraal van glaspasta uit Merovingische tijd te zijn( ongeveer 8e eeuw na Chr.). De kraal is heel donker van kleur. Als het licht erop schijnt lijkt het wel paars. Hij is gedecoreerd met een gele rand en heeft een doorsnede van 1,6 cm. Het gaatje in het midden is 0,4 cm de hoogte is 1,1 cm. De kraal is in het midden wat ingesnoerd.

Grafgift

Deze kralen werden gemaakt van glaspasta dat werd uitgetrokken en om een metalen staaf gewonden. Aan de bovenkant is dat ook te zien. Dit soort kralen worden vaak gevonden in graven. Ze worden meegegeven als grafgift.

Pech?

Toen ik over deze vondst aan een collega-zoeker vertelde werd hij niet zo vrolijk. Hij had namelijk ook een glazen kraal gevonden. Maar hij dacht dat het een recente was. Hij heeft de kraal met een grote boog weer weggegooid. Of deze echt oud was of van recenter datum, zullen we nooit weten.

 


 

Vondsten uit het IJsselmeer

Omdat onze ene zoon die middag zo`n 18 jaar geleden nogal dwars was nam mijn man hem mee naar het IJsselmeer om koeientanden en scherven te zoeken en uit te waaien. Ze kwamen terug met een goed humeur en een plastic tas vol scherven, tanden en bot. We hebben mensen gezocht die ons konden vertellen hoe oud die scherven waren.

Toen begon het. We zijn vaak naar het IJsselmeer gegaan om te zoeken en het werd steeds leuker. Nu is het een soort verslaving om lekker uit te waaien en dingen te zoeken. Soms kom je thuis met een leuke vondst een andere keer ben je alleen maar lekker buiten geweest. Er ligt van alles, van steentijd tot grootmoedertijd. Er bleken nogal wat voorwerpen uit de late steentijd en vroege bronstijd te liggen.

We zijn op zoek gegaan naar deskundigen om te vragen wat we hadden gevonden en waarom daar nou zoveel ligt. Er wordt gedacht dat er in de Steentijd en Bronstijd een nederzetting heeft gelegen daar waar nu water is. In die tijd was het IJsselmeer nog land. Zeker weten doen we het niet. De nederzettingen spoelen uit en de gebruiksvoorwerpen spoelen aan. Omdat de voorwerpen die aanspoelen, niet meer in context liggen mogen we ze houden. We laten alles wat we vinden zien bij de archeologische dienst in Hoorn. Zij weten zo wat er waar gevonden wordt en wij weten wat we vinden.

Ik zal met regelmaat schrijven over een van de voorwerpen die ik heb gevonden.

Els Winters